Κυριακή, 30 Αυγούστου 2009

Πολιτική και χειροκροτητές.

Posted on 12:14 π.μ. by ΣΠΙΘΑΣ




Με αφορμή την παραπάνω άποψη

Διαδικασίες

1.
Οι πολιτικές δημοκρατικές διαδικασίες αφορούν στην επίλυση κομματικών προβλημάτων και κατά επέκτασην στην λειτουργία των πολιτειακών συστημάτων.

Η υπερεκτίμηση των διαδικασίων εις βάρος του ουσιαστικού πολιτικού λόγου καθιστούν την χρηστική τους επίκληση "γράμμα κενόν".

Η Ανανεωτική Πτέρυγα, κατά την γνώμη μου,
"πληρώνει" το τίμημα της επιλογής της από την ημέρα της ίδρυσής της.

- Δεν είναι ορντινάντσα ούτε απεμπόλησε τις ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς στο όνομα της υποταγής στην κομματική πειθαρχία.

- Άλλο σεβασμός στην πλειοψηφούσα άποψη κι άλλο πλήρη υποταγή στην ηγεσία του κόμματος και οι διαφωνούντες στο πυρ το εξώτερον.

-Άλλοι παπάδες ήρθανε άλλα βαγγέλια φέρανε, όπως πολύ σωστά έχει ειπωθεί, στο πρόσφατο παρελθόν για το ίδιο θέμα των "ηγεριών"..

-Με ποιόν είναι η Ανανεωτική Πτέρυγα είναι ένα καθημερινό ερώτημα, πλέον.


Η απάντηση έχει δοθεί, κατ' επανάληψη, σε συγκεκριμένα ζητήματα και με απόλυτη σαφήνεια χωρίς υπεκφυγές, χωρίς αοριστολογίες χωρίς αριστερόφρονα κενά λόγια.


Η δήλωση του Σπύρου Λυκούδη είναι σημαντική και συνοψίζει σε λίγες γραμμές πολλά πολιτικά ουσιαστικά μηνύματα, για άλλη μια φορά...


«Μας οδηγούν σε έκτακτο συνέδριο με πρόταση του Τσίπρα μόνο και μόνο για να λυθεί – που δεν θα λυθεί έτσι κι αλλιώς – το ζήτημα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ γιατί το ζήτημα της ηγεσίας του ΣΥΝ είναι λυμένο.

Αναρωτιέμαι με βάση τη συνείδησή μου, την ισορροπία μου, τη στοιχειώδη μου λογική, την ιστορική μου διαδρομή «είναι δυνατόν ένα κόμμα της Αριστεράς να σύρεται σε ένα συνέδριο για να λύσει ζητήματα διαχείρισης του χώρου και μόνο για αυτό;
Είναι δυνατόν ένα κόμμα να οδηγείται σε συνέδριο εξπρές μέσα σε τριάντα μέρες μετατρέποντας τα μέλη του κόμματος σε χειροκροτητές – ψηφοφόρους του ενός ή του άλλου επίδοξου αρχηγού;


Σε ένα τέτοιο συνέδριο χωρίς πολιτική που απλώς οξύνει και βαθαίνει τα χάσματα και τα ρήγματα και λειτουργεί διχαστικά εγώ δεν ξέρω αν έχω κάτι να προσφέρω κι αν υπάρχει λόγος να πάρω μέρος."



Λόγια ενδεικτικά της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί, συνοψίζοντας συναισθήματα, πολιτική συμπεριφορά και αγωνία για ένα δυσοίωνο μέλλον.


Κατά την γνώμη μου, τα παρακάτω που θα αναφέρω, είναι σημειολογικά μιας παράλογης, αυτοκατοστροφικής πορείας που ακολουθήθηκε με πλήθος από παρόμοια γεγονότα, τηρουμένων των αναλογιών.

2. H συριζοποίηση του ΣΥΝ
( άρχισε το 2004...)

1) Η περιθωριοποίηση Μ. Παπαγιαννάκη".

- Εκτός δημοτικών εκλογών( δημαρχία Αθήνας) και
- " εκτός πολιτικού σχεδιασμού".

2) "Το δαχτυλίδι" το 2007 δεν άφησε κανένα ενδοιασμό ότι είχε τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο "συριζοποίηση" με τη μέθοδο της διολίσθησης.

3) Η σύνθεση του ευρωψηφοδελτίου με κύριο στόχο την αποδόμηση κορυφαίων στελεχών, δηλαδή την καρατόμηση του Δ. Παπαδημούλη
..................

Μετά ακολούθησαν, τα γνωστά σε παρόμοιες καταστάσεις,"Στελεχοδικεία" και δημόσια δίκη του Δ. Χατζησωκράτη, το κυνήγι μαγισσών και των αποδιοπομπαίων τράγων.
Ουκ έστι αριθμός...
(ΠΟΣΔΕΠ/ Μπουρνόβα, καταγγελλίες εναντίων συνδικαλιστών, μελών...)

Πέρασαν 4 χρόνια 2004-2008, ώστε να πειστεί και ο πλέον δύσπιστος ό,τι αλλοιώθηκε ο πολιτικός προσανατολισμός του ΣΥΝ και οι ιδρυτικές καταστατικές αρχές του, είχαν μπει σ'ένα κιβώτιο , κάπου στην αποθήκη του κτιρίου στην Κουμουνδούρου.

Διαποτίστηκε όλο το εποικοδόμημα της πυραμίδας του ΣΥΝ με περίφημες "νέες" ιδέες, σεχταριστικές πρακτικές, ανοίκειες συμπεριφορές. Μοιραία φτάσαμε στο "δια ταύτα".

Μόνη λύση απέμεινε, μετά την απολίτικη στάση και τις παλινωδίες του Α.Αλαβάνου το τελευταίο διάστημα

*** ο επανακαθορισμός της πολιτικής γραμμής του ΣΥΝ.***


Το πρότεινε κατ' επανάληψη σύσσωμη η Ανανεωτική Πτέρυγα και ο Φ. Κουβέλης στις δύο δημόσιες εκδηλώσεις της.
( Αθήνα και Θεσσαλονίκη)

Απερρίφθη μετ' επαίνων.


Συμπέρασμα

Οι ιδρυτικές καταστατικές αρχές του ΣΥΝ εξακολουθούν να ισχύουν και είναι τόσο επίκαιρες παρά ποτέ.

- Ή θα τηρηθούν στο ακέραιο παραμερίζοντας, άμεσα, μια περιχαρακωμένη, καταγγελτική και φοβική ταυτόχρονα πολιτική αντίληψη.

- Ή... "η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι", δεν επιτρέπει, δεν αφήνει κανένα περιθώριο σε περαιτέρω: κατηγορίες, αλόγιστες παρορμητικές συμπεριφορές, προκλητικές, προσβλητικές, ανεύθυνες ατάκες του σύγρονου επικοινωνιακού μοντέλου.
Υποτίμηση στην πολιτική άποψη της τάσης που μειοψηφεί.
Συκοφαντίες και περιθωριοποίηση μελών και φίλων που δεν αρέσκονται σε πολιτικές φυγομαχίες.

- Υποχώρηση δια της διολισθήσεως , όχι.

- Ήδη, αρκετοί γύρισαν την πλάτη στην αλλαζονεία, στην έπαρση ανοήτων επιλογών , στις λοιδωρίες και στους καθημερινούς χλευασμούς από "συντρόφους"(; ) ή από "ομάδες στήριξης της ηγεσίας" του κόμματος (νέα φαινόμενα, ήθη των καιρών...οι "άλλοι'"έχουν τζάκια, εμείς τα λέμε "ομάδες συμβούλων") και των "νέων αξιακών τους αρχών".

Μας αποχαιρέτησαν και προσωπικά δεν μπορώ παρά να τους καταννοήσω. Αναρωτιέμαι αν δύναται κανείς να τους κατηγορήσει, όταν διακυβεύεται στην κυριολεξία η αξιοπρέπεια τους και αμφισβητείται η ανεκτίμητη εκουσία πολιτική τους προσφορά!! Παραλογισμός;
..."καληνύχτα και καλή τύχη"

Ο καθείς και η συνείδηση του, βέβαια, αλλά οι ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς δεν είναι ιδιοκτησία καμμιάς κομματικής πλειοψηφίας ούτε του εκάστοτε προέδρου του ΣΥΝ και των συν αυτώ, συνεργατών του.

Πέραν αυτού, οι νομοτελειακές αρχές εξακολουθούν στο διηνεκές υπεράνω κομματικών συνεδρίων, διαδικασιών, συνιστωσών και παραμυθίων, να ακολουθούν τους άγραφους ιστορικούς κανόνες και αξιώματα.

Ο "μύθος δηλοί"...τα γεγονότα θα είναι ραγδαία και δυσάρεστα.

Υ.Γ.
Πολιτική αλλά... "μπρα ντε φερ"


Καταγράφεται ιστορικά ως βαρύ ολίσθημα, μάλλον το σοβαρότερον, στον πρόεδρο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ το γεγονός της παράβλεψης που αφορά στις προσπάθειες σημαντικών , κορυφαίων στελεχών από όλες τις τάσεις να υπεραμυνθούν του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ απέναντι στις συνεχόμενες αστήρικτες βολές και διαβολές από τον ΣΥΡΙΖΑ .
Η πλειοψηφία των μελών και των στελεχών υπερασπίσθηκε το κόμμα και τον θεσμικό ρόλο του προέδρου του ΣΥΝ προτάσσοντας την ενότητα του κόμματος και την αποφυγή διασπατικών, διχαστικών ενεργειών.

Αντ'αυτού πρόεταξε την ανάγκη της προσωπικής του επικυριαρχίας στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και την συμμετοχή του σ' ένα "μπρα ντε φερ " μετά του κ. Α. Αλαβάνου.

Οι παραπάνω παρενέργειες προέρχοντια σε μεγάλο βαθμό από μια μονομερή πολιτική αντίληψη για το πολιτικό "περιεχόμενο" της ανανεωτικής αριστεράς.
" Η αριστερά είναι κινηματική"


Η ανανεωτική αριστερά δεν είναι μόνο κινηματική, ευτυχώς...

Σπίθας.


Δευτέρα 31/ 08/ 2009

Περί νουθεσίας
Σπίθιες απόψεις

Τέλος, να επισημάνω μία- δύο βασικές απόψεις μου για την αριστερά, οι οποίες είναι γενικού ενδιαφέροντος και απευθύνονται προς όλους μας.
Αναφέρεται συχνά- πυκνά μια μακροχρόνια παθόγενειά της, όπως έχει λεχθεί από πολλούς σοβαρούς κοινωνιολόγους και επιστήμονες της αριστεράς και αφορά στο πολύ σοβαρό ζήτημα
"Το σύνδρομο της απόδειξης για το αυτονόητο και στη διεκδίκηση αυτών που δικαιούται, αφού η ίδια προηγουμένως τα έχει παραχωρήσει"


1. Όσο δεν της ταιριάζουν οι δογματισμοί, οι απολυτότητες και οι οπαδισμοί, άλλο τόσο δεν συνάδει η χρησιμοποίηση επικλήσεων για πολιτική συννενόηση και ενωτικές προσπάθεις απέναντι σε εφαρμοσμένες, κατ'εξακολούθηση, πολιτικές συμπεριφορές που επικαλούνται την δύναμη της πλειοψηφίας.

Δεν εκμαιεύεται, ποτέ, η "καλή διάθεση" και η διάθεση γόνιμης συνεργασίας, προβάλλοντας την, αδιάλειπτα, απέναντι σε εκείνους που δεν έχουν δείξει ποτέ παρόμοια διάθεση. Η άποψη αυτή δεν υποδηλώνει αδιαλλαξία, αλλά επιζητά το μέτρον και το χρήσιμον.


Είναι αποδεδειγμένο ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά, εργασιακά, ιατρικά.

2. Όπως διαπιστώνουμε, εδώ και πολλά χρόνια, καμμία επίκληση προς στις κυβερνήσεις χωρών που ηγεμονεύουν δεν εμπόδισε αυτές να πράξουν πολέμους ή να καταδυναστεύσουν χώρες και λαούς. Κανένας τραπεζίτης, κεφαλαιούχος και καμμία πολυεθνική δεν άλλαξε την στρατηγική η οποία της αποφέρει κέρδη εισακούοντας δεήσεις και παρακλήσεις.

3. Ως εκ τούτου και χρησιμοποιώντας το γνωστόν "ο αγώνας φέρνει την νίκη", και όταν λέω αγώνα εννοώ ότι ο αγώνας απαιτεί παρρησία, λογική και ήθος , θα αποτολμήσω να πω ό,τι είναι καθ' υπερβολήν οι ειλικρινείς προτάσεις για συνεργασία ή συνεργία, πέρα από μια- δυο φορές.

Το πόσο, το πότε και το γιατί
είναι τα ζητούμενα τα οποία συνυπολογίζουμε σε κάθε ενέργεια μας.

Η υπερβολή μιας αρετής, ας πούμε, είναι σίγουρο πως βλάπτει παντοιοτρόπως και τους μεν και τους δε.
Δημιουργεί θύτες και θύματα.

Δεν είναι στις προθέσεις μου η αδιαλλαξία, νομίζω. Παράλληλα προσπαθώ να μην κρίνω εξ ιδίων τα αλλότρια, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Υπάρχουν διαλακτικοί, ολίγον ή αρκετά, αλλά υπάρχουν και οι αδιάλλακτοι.!
Πιθανόν για την ισορροπία της φύσης και τον πλουραλισμό. Είναι μία εξήγηση, ίσως...
Αποφεύγω να νουθετώ η τουλάχιστον προσπαθώ και είμαι κατά της νουθεσίας, καθότι επιδιώκω την φιλία της αρωγής.

Ομολογώ, ότι αυτήν την στιγμήν επιχειρώ να "νουθετήσω" ή να παρουσιάσω μετ' επιτάσεως, αν θέλετε, την παραπάνω άποψή μου.

Παρασύρθηκα, πιθανόν από μερικές επικλήσεις και νουθεσίες συντρόφων προς συντρόφους.

Το δικαίωμα αυτό επικαλούμαι, λοιπόν, με διάθεση καλοπροαίρετη θα τόλεγα, προς σκέψη ή διαλογισμό. Δικαίωμα είναι, αλλά προτιμώ να το δω ως υποχρέωση μου, ούτως ώστε να τοποθετηθώ σ'ενα θέμα ιδιαίτερα σημαντικό κατά την γνώμη μου.
Δεν προβαίνω σε επίκληση, αφού έχω ξεπεράσει το όριο που επιτρέπεται.

Με ειλικρινή συντροφική διάθεση και ενσπείροντας "καινά διαμόνια" για το ακριβές του θέματος που ως τίτλο έκρινα ότι ταιριάζει αυτό:
" Συνεργασίες ή συνεργίες στην περίπτωση συναντίληψης ή μη"


No Response to "Πολιτική και χειροκροτητές."