Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Ο λόγος "περί της ηθικής"

Posted on 7:44 μ.μ. by ΣΠΙΘΑΣ

Είχα αναφερθεί, πρόσφατα, στις ομόκεντρες διαδρομές, για την σχέση ανάμεσα στίς έννοιες:

1) "ελευθερία έκφρασης, έννοια της ηθικής,
τα χρηστά ήθη, το ατομικό και το κοινωνικό συμφέρον."



απόκλιση ανάμεσα στο κοινωνικά και στα ατομικά δικαιώματα μας, αυτά ορίζουν και αναδεικνύουν το ζήτημα της ηθικής σε κάθε εποχή."


Η αξιοπιστία του λόγου και των πράξεων μας καθορίζονται, σε μεγάλο βαθμό , από το βασικό μέγεθος της ηθικής.

Το μέγεθος της ηθικής αποτελεί την συνισταμένη κοινωνιολογικών εννοιών: Δίκαιον, αίσθημα ευθύνης, παρρησία, ήθος, την ατομική αλλά και συλλογική συνείδηση ( άτομο και κοινωνική συνείδηση.)

Το σύστημα των αξιακών μας αρχών.

Ισχυρίζομαι, ότι δεν αποτελεί ένα μετρήσιμο μέγεθος, ούτε βέβαια μια αμετάβλητη σταθερά από κανονιστικούς όρους και νόμους. Οι κανονιστικοί κοινωνικοί όροι που είναι αναγκαίοι, αφενός, δεν ενσαρκώνουν την πλήρη διάσταση και το εύρος του όρου "ηθική", αφετέρου.

Απαιτείται μια ευρύτερη αντίληψη κοινωνικής και συλλογικής συνειδητότητας, τέτοιας που μας δίνει, εκείνη η ανεπτυγμένη και εκπαιδευμένη ικανότητα, που προέρχεται μέσα από συνεχείς επαναπροσδιορισμούς και αναζητήσεις.

Έπαναδιατυπώνουμε την 'εννοια της ηθικής μας, ανάλογα και σύμφωνα με τις κοινωνικές αλλαγές και τα σύγχρονα κοινωνικά προτάγματα, που μέρος τους είμαστε και αναπόστατοι ιμάντες του, ταυτόχρονα.

Το "συνευρίσκομαι", "συνδιαλέγομαι", "συναποφασίζω" και "συνλειτουργώ" , είναι οι απαραίτητες κοινωνικές συνθήκες, που προάγουν τον διάλογο, την συλλογικότητα, την κοινωνία και τους πολίτες.

Δεν είναι, ταυτόχρονα, όμως, επ΄ουδενί, αρκετές, μα ούτε και οι μοναδικές σταθερές που θα επιβεβαιώσουν και θα επικυρώσουν την "αξιοπιστία ενός λόγου".

Η ελευθερία στην έφραση και στην γνώμη μας, όπως και η αξιοπιστία του λόγου, δεν ποσοστικοποιείται και δεν συμψηφίζεται. Είναι θεμελιώδες δικαίωμα και υποχρέωσή μας, μαζί.

Δεν κρίνεται, αλλά ούτε επικυρώνεται από τους όποιους, κοινωνικούς και πλειοψηφικούς συσχετισμούς. Αυτό αποτελεί και το θεμελιώδες ηθικό πρόβλημα.

Δηλαδή η απόκλιση ανάμεσα στο κοινωνικά και στα ατομικά δικαιώματα μας, αυτά ορίζουν και αναδεικνύουν το ζήτημα της ηθικής σε κάθε εποχή.

- Όσο αυτά "αποκλίνουν", τόσο το ηθικό πρόβλημα μεγαλώνει και αναδεικνύονται μείζονα κοινωνικά προβλήματα.

- Όταν το ατομικό και το κοινωνικό συμφέρον "συγκλίνουν", τότε η κοινωνία και τα άτομα ευημερούν και οι κοινωνίες είναι ευνομούμενες κοινωνίες δικαίου και ισότητας....

Στην σύχρονη εποχή μας, όμως...




2) Δεν είναι μόνο η διάσπαση. Οι ασχήμιες περί ηθικής..

Με αφορμή την επίκληση της ηθικής, από μεριάς του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και την απαίτηση να παραδώσουν τις έδρες τους οι 4 ανεξάρτητοι βουλευτές του ανανεωτικού χώρου, κρίνω αναγκαίο να συνδέσω τα δύο ζητήματα, αυτά του κειμένου περί ηθικής και αυτό που αφορά στην ¨ηθική της αριστεράς".




Σπίθας

Είναι αναμενόμενο έπειτα από μια διάσπαση, να ακολουθούν διαμάχεις και αντιπαράθεσεις.

Ας προσπάθησουμε να αποτραβηχτούμε για λίγο - αν είναι δυνατόν - από τα επιχειρήματα και τα αντεπιχειρήματα, αυτά τα γνωστά, των γραφειοκρατικών αντιλήψεων.

Δεν είναι αρκετά "τραβηγμένο" και υπερβολικό έως παράλογο, το γεγονός να πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ:

1) Ότι ο χώρος της Ανανεωτικής Αριστεράς (της αριστερής μεταρρύθμισης, της δημοκρατίας και του αριστερού ευρωπαϊσμού) δεν δικαιούται, καν, να έχει πολιτική εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο;

2)Είναι λογικό, να ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ: ότι ο ανανεωτικός χώρος και η Ανανεωτική Πτέρυγα δεν έχει καμία συμμετοχή στο ποσοστό του 4,7% ;

3) Είναι θεμιτό και ηθικό, να ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ , ότι στις εκλογές οι ψηφοφόροι σύσσωμοι φήφισαν τον αντισυστημικό του, λόγο;

- Υπάρχουν αναμφίβολα, διαφορετικές πολιτικές στρατηγικές μεταξύ των δύο πολιτικών χώρων.

- Επικαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ την ηθική διάσταση.

ΕΡΩΤΩ..

Είναι ηθική απαίτηση και αριστερή αντίληψη να θέλεις την "πλήρη" εξαφάνιση των ιδεών ενός υπαρκτού, πολτικού χώρου που υπήρχε, υπάρχει και θα εξακολουθεί να υπάρχει;;
(νομοτέλεια, είναι)

- Είναι δυνατόν, να φωνάζουν για τις 4 έδρες, επι πλέον των άλλων, όταν υποτιμούν το κοινοβούλιο και τους "αστικούς" θεσμούς του;

Είναι πολιτικές αφέλειες και γέρνουν μονόπατα αυτές οι φωνές. Υποδηλώνουν κακεντρέχεια και μια αθεράπευτη αλαζονεία, αυτές οι απαιτήσεις.

Ζητούσαν την παραίτηση του κ. Φώτη Κουβέλη, από κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ (επιστολή των "23")

* Παραιτήθηκε, λοιπόν, από κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ο Φώτης Κουβέλης. Συνεχίστε, ελεύθερα.

Τώρα απαιτούν τις βουλευτικές έδρες.

Φίμωση επιζητούν και οι λόγοι ηθικής που επικαλούνται είναι τελείως ανεδαφικοί και υστερόβουλοι.

Ανακόλουθο και ανεπίτρεπτο να υπερασπίζεσαι την δημοκρατία, τον πλουραλισμό και να επικαλείσαι τερτίπια για να φιμώνεις στο όνομα της ηθικής.


No Response to "Ο λόγος "περί της ηθικής""