Αναρτήσεις
Κοινό μέτωπο με το ΚΚΕ ονειρεύεται ο Τσίπρας
Πριν από 33 λεπτά
Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011
Henry V. Miller : " Ό καιρός τών δολοφόνων"
Posted on 11:43 π.μ. by ΣΠΙΘΑΣ
" Από την εγκύκλιο προκύπτει ότι μπουγάτσα με τυρί, είτε καταναλώνεται εντός καταστημάτων είτε όχι, υπάγεται στον κανονικό συντελεστή 23% ενώ αν η μπουγάτσα είναι γλυκιά και καταναλωθεί εκτός καταστήματος έχει συντελεστή 13%.
Αντίθετα, ακόμα και αν είναι γλυκιά, αν καταναλωθεί εντός καταστήματος δεν γλιτώνει τον υψηλό συντελεστή 23%. Σε αδιευκρίνιστη κατηγορία παραμένουν τα τσιζ κέικ..."
( http://www.tanea.gr/oikonomia/article/?aid=4663061)
......................................................................................
ΧΕΝΡΥ ΜΙΛΛΕΡ
" Ό καιρός των δολοφόνων "
" Ό τρομερός σίφουνας προχωράει. Καί οί άνόητοι μιλούν γιά έπανορθώσεις, για εύθυγράμμιση καί συμμαχίες, γιά έλεύθερη οικονομία, γιά σταθεροποίηση καί οίκονομική άνόρθωση..."
...." Όταν ό ποιητής βρίσκεται στό ναδίρ, ό κόσμος, στ' άλήθεια πρέπει νά άνατρέπεται. Άν ό ποιητής δέ μπορεί πιά νά μιλήσει στό όνομα τής κοινωνίας, άλλά μονάχα γιά λογαριασμό του, τότε είμαστε σ' άθλια κατάσταση.
...Ποιό είναι τό μήνυμα ;
Πάνω σ' αύτό πρέπει ν' άναρωτηθούμε πρίν άπ´ όλα.
Τίνος ή φωνή άκούγεται σήμερα, τού ποιητή ή τού έπιστήμονα; Τί μάς άπασχολεί περισσότερο ; Ή όμορφιά, όσο πικρή καί άν είναι, ή μήπως ή ατομική ενέργεια;
Καί ποιά είναι ή κύρια συγκίνηση πού προκαλούν οι μεγάλες μας άνακαλύψεις; Ό τρόμος !
Γνώση χωρίς φρόνηση, άνεση χωρίς ασφάλεια, πίστη χωρίς όραμα, αύτή είναι ή κατάστασή μας."
" Δέν έχω φίλους έκεί κάτω" , γράφει συχνά ό Ρεμπώ στήν οίκογένεία του το 1891.
" Άλλά άν είναι δύσκολο νά διατρέξει κανείς τούς δρόμους της γενέθλιας πόλης του περιτριγυρισμένος από εχθρικά πρόσωπα, είναι άλλο πράγμα νά σέρνεσαι στους μεγάλους δρόμους τών γειτονικών περιοχών. Σ' αυτές ή εχθρότητα δέν είναι παρά αδιαφορία. Σε μιά ξένη πόλη, ή στήν εξοχή, είναι ένα κλίμα καθαρά δυσμενές πού σάς υποδέχεται.
Άγριά σκυλιά. κυνηγετικά όπλα, άστυνομικοί καί φύλακες κάθε είδους σάς παραμονεύουν. Διστάζετε νά πλαγιάσετε στήν κρύα γή, άν είστε ξένος σ' αυτήν την περιοχή. Πρέπει νά προχωράτε, νά προχωράτε, πάντα να προχωράτε. Νιώθετε στήν πλάτη σας τήν κάνη του ρεβόλβερ πού σάς διατάσσει να ξεκουμπιστείτε, γρήγορα, άκόμα πιό γρήγορα.
Καί όμως είναι μέσα στήν ίδια σας τήν χώρα πού συμβαίνουν όλα αύτά, όχι σέ μιά ξένη χώρα!
Οί Γιαπωνέζοι μπορεί νά είναι σκληροί, οί Huns βάρβαροι, άλλά ποιοί είναι αυτοί οί δαίμονες πού σάς μοιάζουν, πού μιλούν τή γλώσσα σας, ντύνονται, τρέφονται μέ τόν ίδιο τρόπο, καί πού σάς καταδιώκουν σάν κοπάδι σκύλων; Δέν είναι οί χειρότεροι έχθροί πού μπορεί νά έχει κανένας;
Γιά τούς άλλους, μπορώ νά βρώ μιά δικαιολογία, άλλά, δέν υπάρχει άπολύτως καμιά δικαιολογία γι' αυτούς πού άνήκουν στήν ίδια φυλή.
"Δέν έχω φίλους έκεί κάτω".
Henry V. Miller
Αντίθετα, ακόμα και αν είναι γλυκιά, αν καταναλωθεί εντός καταστήματος δεν γλιτώνει τον υψηλό συντελεστή 23%. Σε αδιευκρίνιστη κατηγορία παραμένουν τα τσιζ κέικ..."
( http://www.tanea.gr/oikonomia/article/?aid=4663061)
......................................................................................
ΧΕΝΡΥ ΜΙΛΛΕΡ
" Ό καιρός των δολοφόνων "
" Ό τρομερός σίφουνας προχωράει. Καί οί άνόητοι μιλούν γιά έπανορθώσεις, για εύθυγράμμιση καί συμμαχίες, γιά έλεύθερη οικονομία, γιά σταθεροποίηση καί οίκονομική άνόρθωση..."
...." Όταν ό ποιητής βρίσκεται στό ναδίρ, ό κόσμος, στ' άλήθεια πρέπει νά άνατρέπεται. Άν ό ποιητής δέ μπορεί πιά νά μιλήσει στό όνομα τής κοινωνίας, άλλά μονάχα γιά λογαριασμό του, τότε είμαστε σ' άθλια κατάσταση.
...Ποιό είναι τό μήνυμα ;
Πάνω σ' αύτό πρέπει ν' άναρωτηθούμε πρίν άπ´ όλα.
Τίνος ή φωνή άκούγεται σήμερα, τού ποιητή ή τού έπιστήμονα; Τί μάς άπασχολεί περισσότερο ; Ή όμορφιά, όσο πικρή καί άν είναι, ή μήπως ή ατομική ενέργεια;
Καί ποιά είναι ή κύρια συγκίνηση πού προκαλούν οι μεγάλες μας άνακαλύψεις; Ό τρόμος !
Γνώση χωρίς φρόνηση, άνεση χωρίς ασφάλεια, πίστη χωρίς όραμα, αύτή είναι ή κατάστασή μας."
" Δέν έχω φίλους έκεί κάτω" , γράφει συχνά ό Ρεμπώ στήν οίκογένεία του το 1891.
" Άλλά άν είναι δύσκολο νά διατρέξει κανείς τούς δρόμους της γενέθλιας πόλης του περιτριγυρισμένος από εχθρικά πρόσωπα, είναι άλλο πράγμα νά σέρνεσαι στους μεγάλους δρόμους τών γειτονικών περιοχών. Σ' αυτές ή εχθρότητα δέν είναι παρά αδιαφορία. Σε μιά ξένη πόλη, ή στήν εξοχή, είναι ένα κλίμα καθαρά δυσμενές πού σάς υποδέχεται.
Άγριά σκυλιά. κυνηγετικά όπλα, άστυνομικοί καί φύλακες κάθε είδους σάς παραμονεύουν. Διστάζετε νά πλαγιάσετε στήν κρύα γή, άν είστε ξένος σ' αυτήν την περιοχή. Πρέπει νά προχωράτε, νά προχωράτε, πάντα να προχωράτε. Νιώθετε στήν πλάτη σας τήν κάνη του ρεβόλβερ πού σάς διατάσσει να ξεκουμπιστείτε, γρήγορα, άκόμα πιό γρήγορα.
Καί όμως είναι μέσα στήν ίδια σας τήν χώρα πού συμβαίνουν όλα αύτά, όχι σέ μιά ξένη χώρα!
Οί Γιαπωνέζοι μπορεί νά είναι σκληροί, οί Huns βάρβαροι, άλλά ποιοί είναι αυτοί οί δαίμονες πού σάς μοιάζουν, πού μιλούν τή γλώσσα σας, ντύνονται, τρέφονται μέ τόν ίδιο τρόπο, καί πού σάς καταδιώκουν σάν κοπάδι σκύλων; Δέν είναι οί χειρότεροι έχθροί πού μπορεί νά έχει κανένας;
Γιά τούς άλλους, μπορώ νά βρώ μιά δικαιολογία, άλλά, δέν υπάρχει άπολύτως καμιά δικαιολογία γι' αυτούς πού άνήκουν στήν ίδια φυλή.
"Δέν έχω φίλους έκεί κάτω".
Henry V. Miller
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
5 Response to "Henry V. Miller : " Ό καιρός τών δολοφόνων""
Που**νας γιος βουλευτής εντός κοινοβουλίου έχει τον ίδιον ΦΠΑ με έναν που**νας γιο βουλευτή σε περιοδεία ας πούμε; Οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει εντελώς ρε...
Αυτά που γίνονται δεν έχουν σχέση με την πολιτική.
Γι'αυτό καταφεύγω στην λογοτεχνία αντί να σχολιάζω τα τεκταινόμενα.
όταν ξεκίνησε αυτή η ιστορία με το Δ.Ν.Τ. είχε προδιαγραφεί και το τέλος της. Ήταν προφανές..
για την ιστορία, απλώς, αναφέρω
ένα ποστ ..- 1 Μαΐου 2010 -
"Θυσίες": Χωρίς πολιτική προοπτική και ενάντια στην κοινωνία.
Πως δεν έχουν σχέση με την πολιτική ρε Σπίθα... Η πεμπτουσία της ελληνικής πολιτικής είναι. Ο κόσμος των τελευταίων 30 ετών καταρρέι με γδούπο και μαζί του καταρρέει το πολιτικό σκηνικό.
Αναφορικά με το κείμενό σου, δεν θα το χαρακτήριζα προφητικό. Πολιτικό σε ρεαλιστικά πλαίσια θα το έλεγα. Ήταν προφανή τα πράγματα απλά υπήρχε απ'όλους η ελπίδα (κυρίως βάσει λογικής) ότι θα υπήρχε δικαιοσύνη. Δυστυχώς όμως η ελπίδα πέθανε πρώτη.
Βεβαίως και δεν ήταν προφητικό το κείμενο.
Απλές σκέψεις που ένα και ένα κάνουν δύο.
Την ελπίδα από που την περίμενες δεν καταλαβαίνω.
Εν πάσει περιπτώσει, πολιτική δεν βλέπω.
Αγοραία παιχνίδια γίνονται, ενώ ο κόσμος βρίσκεται ασφυκτικά εγκλωβισμένος.
.. καιροί απρόβλεπτοι , όλα παίζουν.
Στο όλα παίζουν υπάρχει και η ελπίδα.
Δημοσίευση σχολίου