στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό έτους 2010
ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση για τον Προϋπολογισμό πραγματοποιείται μέσα σε ένα ασφυκτικό κλίμα, που διαμορφώνεται από τις αγορές και από τους κερδοσκόπους σε βάρος της χώρας. Υπάρχει η πρόβλεψη ότι η δημοσιονομική κρίση της χώρας θα επιδεινωθεί μέσα στο 2010, με συνέπεια ο Προϋπολογισμός να αποδειχθεί εκ των πραγμάτων πλασματικός και ανεφάρμοστος. Η ίδια η Κυβέρνηση άλλωστε, χρησιμοποιώντας δραματικούς τόνους, έχει χαρακτηρίσει αυτόν τον Προϋπολογισμό μεταβατικό, όπως επίσης τον έχει χαρακτηρίσει ως τον δυσκολότερο ίσως προϋπολογισμό της μεταπολίτευσης.
Ανέφικτοι στόχοι
Είναι προφανές, κατά τη γνώμη μου, ότι ο χαρακτηρισμός αυτός υπονοεί ότι οι στόχοι του είναι ανέφικτοι και ότι θα απαιτηθούν αναθεωρήσεις του Προϋπολογισμού.
Έλλειψη διαφάνειας.
Οι άμεσες οφειλές προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ανέρχονται στα 583,5 εκ. ευρώ.
Είναι ζητήματα κεντρικά και η επίλυσή τους είναι επιβεβλημένη, εάν βέβαια ο στόχος είναι μια δημοκρατική και αποκεντρωμένη μεταρρύθμιση των διοικητικών δομών του κράτους προς την αυτοδιοίκηση και ο περιορισμός του κράτους στον προβλεπόμενο επιτελικό του ρόλο.
Πώς θα προωθηθεί ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Β’, αναγκαίος κατά τα άλλα, αν δεν υπάρξουν πόροι οι οποίοι θα πρέπει να μετακινηθούν προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η συζήτησή μας εξελίσσεται υπό το βάρος του τεράστιου ελλείμματος αξιοπιστίας της χώρας, που δυστυχώς μεγαλώνει στο εξωτερικό. Τα περιθώρια αντίδρασης της οικονομίας μας είναι στενά.
Η ομοβροντία των αρνητικών δημοσιευμάτων του ξένου Τύπου, τα οποία βρίσκονται στα όρια του διασυρμού της χώρας, επαναλαμβάνουν μονότονα ότι:
η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας δεν είναι απότοκη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, αλλά προϊόν των επιλογών των ελληνικών κυβερνήσεων και συνακόλουθα ασκούνται ασφυκτικές πιέσεις για την προώθηση λύσεων που θα οδηγούν σε μια νέα οικονομική και πολιτική υποτέλεια
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Πώς μέσα σε λίγα χρόνια από το σύνθημα της «ισχυρής Ελλάδας» σήμερα στο εσωτερικό βρισκόμαστε στα όρια της χρεοκοπίας και στο εξωτερικό αντιμετωπιζόμαστε ως το παράδειγμα προς αποφυγή, ως ο οικονομικός αποδιοπομπαίος τράγος της Ευρώπης.
Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, εξαιτίας της αδιέξοδης πολιτικής και του αδιέξοδου μοντέλου ανάπτυξης που ακολούθησαν όλες οι τελευταίες κυβερνήσεις της χώρας, που συν τις άλλοις μετατόπισαν τεράστια κοινωνικά στρώματα στο οικονομικό περιθώριο.
την διαφθορά,
έχουν εμποτίσει κάθε πτυχή της κοινωνικής δραστηριότητας.
Ένα φαινόμενο που έχει καταστεί δομικό στοιχείο του πολιτικού συστήματος και των μηχανισμών του. Η αδιαφάνεια και η συναλλαγή έχουν εμποτίσει κάθε πτυχή της κοινωνικής δραστηριότητας, έχουν προσλάβει εγγενή χαρακτηριστικά αυτονόητων συμπεριφορών της καθημερινότητας. Η γενικευμένη αυτή διάβρωση και η οιονεί αποδοχή ή και απλώς η αποδοχή της αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά θεσμικών, πολιτικών, κοινωνικών οργάνων και φορέων. Το πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης με τις συγκεκριμένες δομές του αδυνατεί να εξυπηρετήσει τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της ελληνικής κοινωνίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλουμε να συμφωνήσουμε ότι η διαφθορά υπονομεύει και ρευστοποιεί την πολιτική, καθιστώντας την ευάλωτη σε χειραγωγήσεις και κηδεμονίες διαφόρων κέντρων και τραυματίζοντας την κοινωνική συνοχή.
Όταν η οικονομική δύναμη και το συμφέρον υποτάσσουν την ευθύνη των εκπροσώπων του λαού να υπερασπίζονται τα συμφέροντά του, τότε η προσπάθεια για μια ισόνομη κοινωνία ναρκοθετείται.
δεν είναι θέμα ηθικό, ηθικολογικό
ούτε είναι υπόθεση αδιάφθορων και καταγγελιών.
- με τη συνέχιση των πελατειακών σχέσεων και εξυπηρετήσεων,
- των φοροαπαλλαγών του κεφαλαίου,
- την ανοχή στη φοροδιαφυγή,
- και την υπόθαλψη του παρασιτικού πλουτισμού
...από τα χρήματα του δημοσίου.
..................
Δεν υπάρχουν περιθώρια ούτε για αναμονή ούτε και για ελάχιστη ανοχή. Είναι απαραίτητη κατά τη δική μας άποψη η εφαρμογή μιας πολυεπίπεδης στρατηγικής με τελικό στόχο την αναβάθμιση της δημοκρατίας και την ανάπτυξη του κοινωνικού ελέγχου, τόσο στους μηχανισμούς της αγοράς, όσο και στους μηχανισμούς της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας.
Ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η κυβέρνηση δεν απαντά στα προβλήματα που βιώνει η κοινωνία και στα ερωτήματα, τα οποία οι πολίτες θέτουν και για τα οποία απαιτούνται, εναγωνίως, ξεκάθαρες απαντήσεις. Μια κοινωνία, που αντιμετωπίζει περισσότερο από κάθε άλλη φορά το φάσμα της ανεργίας, τον κίνδυνο των απολύσεων, τον κίνδυνο της επισφαλούς απασχόλησης, το φαινόμενο της φτώχειας.»
Αυτός ο Προϋπολογισμός δεν απαντά σε αυτές τις διεκδικήσεις, σε αυτά τα ζητήματα. Γι’ αυτό και ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν το ψηφίζει.





